Süleyman Hayâtî Aktuğ, 1906 yılında Manisa’nın Gördes ilçesinde doğdu. Anne ve babası iyi bir Müslümandı; evin içi adeta bir dergâh gibiydi. Böyle bir ailenin içinde ilk intisabı sekiz yaşında, anne ve babasının da bağlı olduğu Şeyh Süleyman Sıdkı Efendi Hazretleri’nedir. Yaklaşık on bir yıl şeyh efendinin dizinin dibinde yetişir. Süleyman Sıdkı Efendi 1925’te vefat eder. Hazret vefat ettiğinde Hayâtî on dokuz yaşındadır.
Ardından, Kara Hasan namıyla anılan Manisa Entekkeliler Dergâhı şeyhi Hasan Rüşdî’den icazetli Kırkağaçlı İbrahim Edhem Hazretleri’ne bağlanır. Şeyh efendinin irtihalinden sonra, Manisa’daki Rufâî âsitânesinin tekke ve zaviyeler kanunuyla kapatılmasına rağmen vazifesini gizlice sürdüren Şeyh Hüseyin Kemâleddin Efendi’ye 1930 yılında intisap eder. Kemâleddin Efendi, tasavvufî hayatını tekkenin dışında; Manisa Bedestenciler Çarşısı’nda açtığı elbise satış dükkânında gizlice yürüten bir zattır. Hayâtî Baba, Kemâleddin Efendi’nin 1951’deki irtihaline kadar yirmi bir yıl kesintisiz hizmetinde bulunur, kendisinden feyz alır. Hazret, vefatından önce ona hilafet verir.
Böylece Hayâtî Baba, yanında yetiştiği birçok şeyh ve derviş efendiden aldığı tarikat edebi ve erkânını İzmir İkiçeşmelik 776. Sokak’ta kendi satın aldığı iki katlı evde taliplerine aktarmaya başlar. Manisa’da ana tekke kapalı olsa da evini dergâh haline getirmiş, irşad vazifesini gizlice sürdürmüştür.
Dünya işini de bırakmaz. Manisa ve İzmir Belediyesi’nde çalışır; ardından Fuar Evlendirme Dairesi’nde evlendirme memuru olarak emekli olur.
1988’de vefat eder. Kabri Karşıyaka Örnekköy Mezarlığı’nda aile kabristanındadır.
Böylece Hayâtî Baba, kapalı bir âsitânenin açık evine inmiş bir halkadır: Gördes’ten Manisa’ya, Manisa’dan İkiçeşmelik’teki eve. Post, resmî bir dergâh kapısında değil; icazette, dükkânda gizlenen sohbette ve evde duran zikirde yürür.
Konumlar eklendikçe 2 km çevredeki zatlar burada listelenecek.