Şeyh Muhyiddin Efendi, Atina’dan İzmir’e düşmüş Mora muhaciri Mısriyye şeyhi Emin Efendi’nin üç oğlunun büyüğüdür. Kardeşleri ortanca Cemaleddin ve küçük Emin Efendi’dir. Güzelyalı’da kurulan ikinci Mısriyye ocağını kuran kişidir ve bu yüzden Güzelyalı dergâhı “Muhyiddin kolu” diye anılır.
Emin Efendi vefat ettikten sonra post oğullarına intikal etti. Bu intikal tek bir kapıda toplanmadı. Mehmed Şemseddin Ulusoy’un 1908 civarındaki İzmir notlarında açıkça kaydedildiği üzere Muhyiddin Efendi’nin tekkesi ayrı, Cemal Efendi’ninki ayrıdır. Aynı aile, aynı tarikat, iki ayrı ocak:
Emin Efendi 1912’de vefat etmiş; post büyük oğul Muhyiddin’e geçmiş; Muhyiddin’in vefatından sonra meşihat, oğlu Hafız Şeyh Ali Efendi’ye intikal etmiştir. Hafız Ali 1921’de ölmüştür. Muhyiddin Efendi bu iki tarih arasında, babanın kapanışı ile torunun kapanışı arasında duran orta halkadır.
Kabri, ailenin öteki kabirleri gibi Güzelyalı Mısriyye Dergâhı haziresinde aranır. Taşı günümüze gelmemiştir. Yine de adı silinmemiştir. Büyük oğul oluşu, ayrı tekke tutuşu, Evrad-ı Kādirî’nin orada okunuşu ve postun oğlu Hafız Ali’ye geçişi, onu İzmir Mısriyye’sinin ikinci ocağının kurucu evladı olarak yerinde tutar.
Muhyiddin Efendi, Atina’dan kopmuş bir babanın İzmir’de çoğalan evidir: ne yalnızca varis, ne yalnızca isim. Postu taşıyan, tekkesi ayrı duran, evradı Kādirî olan Mısriyye şeyhidir.
Konumlar eklendikçe 2 km çevredeki zatlar burada listelenecek.