Şaban Baba Hz.

Şaban Baba, 1955 yılında İzmir’in İkiçeşmelik semtinde dünyaya geldi. Babası Cema Bey, annesi İsmet Hanım’dır. Doğduğu semtle ömrü boyunca özdeşleşmiş; son döneminde de bu şehirde yaşamış bir irşad ve tebliğ ehliydi.

Hayatının ilk devresinde materyalist bir çizgide yürüdü. Kendince inandığı dava uğruna yıllarca mücadele etti. 1980 öncesi İkiçeşmelik’teki olaylara ve eylemlere katıldı; o yolda ölümü bile göze aldı. Ne var ki bu dönem, bildiğiyle yetinemeyen bir arayışın da adıydı. Materyalist görüşlerden kalan sorular kalbini meşgul ediyor, içi susuz bir insanın çöldeki hâline benzeyen bir açlıkla doluyordu.

Bu arayış onu ilâhî yola ulaştırdı. Hakk yolunu buldu; bir süre sonra Rifâî tarikatı mensupları arasına girdi. Anlayışı açık, kabiliyetli bir insandı. Kısa sürede kendini yetiştirdi ve Rifâî yolundan icazet aldı. Rabbisinin hidayetiyle öğrendiklerini başkalarına aktarmayı bildi.

İrşad ve tebliğ yolunda İkiçeşmelik’ten Bayındır’a kadar dolaştı. Nereye davet edildiyse gitti, durmadan anlattı. Bu sırada ağır bir solunum rahatsızlığına yakalandı. Bir metrelik demir hava tüpüyle geziyor, yine de vazgeçmiyordu. Rahatsızlığına, hor görülmesine, hakarete varan sözlere rağmen yüksünmedi. Çektiği sıkıntıları şikâyet etmedi; “Olacak inşallah, zamanla olacak,” deyip yüreğine gömdü, yeniden hizmete döndü.

Kendi tövbesi nasuh tövbesiydi. Bu samimiyet, yola uzak duranların bile dilini tutar; yaşamasa da saygı duyulan bir hâle gelirdi. Özellikle içki ve uyuşturucu alışkanlığı olanların peşini bırakmazdı. Bire bir sohbet eder, yaşanmış örnekler verir, onları kötü işlerden vazgeçirmeden durmazdı. Binlerce insanın kötülüklerden yüz çevirmesine vesile oldu. Evlere gider, dertle dertlenir, elinden tutacak kimse arayanlara sahip çıkardı.

Ömrünün sonuna doğru sağlığı daha da ağırlaştı. Kurban Bayramı’na bir iki ay kala evinde, oksijen tüpüne bağlı, zor nefes alır hâldeydi. Hastaneye götürülmek istendi.

— Ben iyiyim, dedi.

Yüzü iyi olmadığını gösteriyordu. Gitmek istememesinin sebebini sonradan açıkladı: Kurban yaklaşıyordu. Bir senedir ağzı et görmemiş insanlar vardı; onlara et bulmayı, dolaşıp koşturmayı düşünüyordu. Sağlığı olmadan bunların da olmayacağı hatırlatılınca, “Kurban’dan sonra gideyim,” diye söz verdi. Gitmedi. Bayramı göremeden, 2002 yılında “Allah” diye diye ruhunu teslim etti.

Cenaze namazı İkiçeşmelik Camii’nde kılındı. Bilenlerin hatırladığı üzere, İkiçeşmelik’ten Çankaya katlı otoparka kadar sevenlerinin omuzlarında, tekbirlerle taşındı.

Şaban Hoca Efendi, materyalist bir geçmişten nasuh tövbesine, mücadeleden Allah Teâlâ’nın yoluna yürümüş; İzmir’de birçok insanın Hakk’ı tanımasına vesile olmuş abide şahsiyetlerdendir. Yolu, gittiği yerlerde bıraktığı izle bellidir.