Bazı kaynaklarda Muharrem adıyla da anılan Mahrem Dede, Muradiye’de dünyaya gelmiştir. Tahsilini burada tamamlayan Mahrem Dede, Mevlevî Tarikatı’na intisap ettikten sonra uzun yıllar seyahat etmiş ve son olarak İzmir’e yerleşmiştir. Burada şehrin irfan ehli arasında yerini almıştır.
Sultan Abdülmecid döneminin sonlarında, 1857 yılında İzmir’de vefat etmiştir. Mevlevî Tekkesi haziresine defnedilen Mahrem Dede’nin son derece güzel ney çaldığı bilinmektedir. Vefatından geriye kalan şiirlerinden, eski şiirimizin dilini çok iyi bildiği, sağlam bir medrese tahsili gördüğü, Arapça ve Farsça’ya âşina olduğu anlaşılmaktadır.
Şiirlerinden biri şöyledir:
“Şu’ledar oldu felek sem’a-i didarımdan
Eylerim dehri çerâğ ateş-i ruhsarımdan
Sevkime yanmağa mum oldu serâser dünya
Âlemi rûşen idersem nola envârımdan”
Konumlar eklendikçe 2 km çevredeki zatlar burada listelenecek.