Işık Kavaklı Sultan Hazretleri’nin kabri, Selçuk–Tire karayolunun kıyısında, Belevi’ye yakın bir noktada, yolun hemen kenarında duran yaşlı bir çitlembik ağacının dibinde yer alır. İzmir–Aydın otoyolu ile bu eski güzergâhın arasında kalan sade mezar, çevresindeki kalabalık yollara rağmen sessiz ve mütevazı duruşunu korur.
Anlatılanlara göre kabrin bugünkü yerinde durması tesadüf değildir. Karayolu çalışmaları sırasında iş makineleri mezarı kaldırmak üzere yaklaştığında arızalanır. Olayın ardından yetkililer burada “büyük birinin” yattığını düşünür ve güzergâhı değiştirir. Böylece hem kabrin hem de yanında yükselen çitlembiğin yerinde kalması sağlanır. Rivayet, yolun çizgisini değiştiren bu duruşu, makine gücünün karşısında duran manevi bir eşik gibi aktarır.
Hazret hakkında yazılı tarihî kayıt hemen hiç yoktur. Kimliği, yaşadığı dönem ve tarikat bağlantısı belgelerle aydınlatılamamıştır. Bilinenler, kuşaktan kuşağa aktarılan yerel anlatılarla sınırlıdır. Yine de halk arasında kabrin ve ağacın bereketine dair inanç canlı kalmıştır. Çocuk sahibi olmak, bir dileğe kavuşmak isteyenlerin çitlembiğe mendil ve bez bağladığı; yatırın zaman zaman kaçak kazılarla tahrip edilip sonra yeniden düzenlendiği de bu anlatıların parçasıdır.
Bugün yol kenarında duran o yaşlı ağaç ve sade kabri, resmi biyografisi olmayan bir velinin hatırasını taşır. Trafiğin gürültüsü ile evliya ziyaretinin sessizliği aynı hatta yan yana durur. Işık Kavaklı Sultan Hazretleri, belgelerde değil; yolun sapmasında, ağacın gölgesinde ve dilek bezlerinin rüzgârında hatırlanır.
Konumlar eklendikçe 2 km çevredeki zatlar burada listelenecek.