Halvetî Şeyhi Alâeddin Efendi Hz.

Şeyh Alâeddin Efendi, Tire’ye bağlı bir köyde doğmuştur. Devrin önde gelen mânevî büyüklerinden Ömer Rûşenî Hazretleri’nin büyük kardeşidir. İlk tedrisatını doğduğu köydeki medresede alır. Ardından ilmî serüvenine Şirvan’da devam edip orada Seyyid Yahyâ Hazretleri’ne talebe olur. İlmî anlamda rüştünü ispat ettikten sonra Seyyid Yahyâ Hz.’nin yönlendirmesiyle payitahta gider. İlme ve âlime çok değer veren Sultan Fatih Mehmed Han kendisiyle görüşür. İlmî anlamdaki yeterliliğinden ve kemâlâtından etkilenen Sultan Fâtih, kendisi ve vezirleri için dersler düzenlemesini ister.

Sultan Fatih, Şeyh Alâeddin Hazretleri için bir dergâh yaptırarak tebaasını irşâd edip hak yolunun bilgilerini öğretmesini ister. Şeyh Alâeddin Hazretleri uzun bir süre burada irşad faaliyeti gerçekleştirdikten sonra memleketi Tire’ye gelir.

Nedeni bilinmez; belki bir söylenceden ibarettir ama Tire halkı kendisini Alamadan Dede olarak anar. Hazret, bölgede Halvetîliğin kurucusu ve yerleşmesini sağlayan önemli isimlerdendir. Böylelikle kurduğu medrese ve mânevî yol sayesinde ileriki yıllarda Molla Arap, Molla Çelebi, Şeyh Abdülkerim, Şeyh Abdülvahhab gibi mânevîyat erlerinin bölgede yetişmesine vesile olacaktır.

Evliyâ Çelebi, Şeyh Efendi Hazretleri’nden Seyahatnâme adlı eserinde Alâeddin Sultan’dan bahisle şöyle söz eder: “…Şeyh Alâeddin Seyyid Şerif namıyla bilinen, dünya çapında değer biçilemeyen ilim deryası âlimlerden daha nice ciltli, kabul edilmiş, çok değerli ve her ilim dalında sevilen eserleri vardır. Ulemâ-yı hasbî üzere sorun çözen bir eseri vardır. Tire içerisindeki mezarlıkta gömülmüştür.”