Hafız Ali Efendi

Hafız Ali Efendi, Şeyh Emin Efendi’nin büyük oğlu Şeyh Muhyiddin Efendi’nin evladıdır. Böylece Atina’dan İzmir’e düşmüş Mora muhaciri bir silsilenin üçüncü halkasında durur: dede Emin Efendi ocağı kurmuş, oğul Muhyiddin postu Güzelyalı’da yeni bir tekkeye taşımış, torun Ali ise Mısriyye’nin Muhyiddin kolunun postnişini olmuştur.

Unvanları süs değildir. “Hafız” oluşu, Mısriyye’de hatim, vaaz ve cehrî zikrin iç içe geçtiğini hatırlatır; Kur’an’ın sesi, dergâhın zikriyle aynı nefeste yürür. “Müderris” unvanı ise medrese icazetine işaret eder. Tekke ile medrese, onda ayrı kapılar değil, aynı ilmin iki yüzüdür. Ali Efendi’yi sıradan bir tekke şeyhinden ayıran; İzmir’in hem ulemâsının hem meşâyihinin yüzünü aydınlatan bir sima olmasıdır.

Konumu açıktır: İkinci Mısriyye dergâhının, yani Muhyiddin kolunun postnişinidir. Basmahane’deki Şeyh Ali Efendi ocağından ayrı duran bu Güzelyalı hattı, Emin Efendi’nin evladı üzerinden yürümüş; Hafız Ali bu hattın son bilinen şeyhlerinden biri olmuştur.

1921’de vefat etti. Kabri, Güzelyalı Mısriyye Dergâhı’nın haziresindeydi. Taşı günümüze ulaşmadı. Dedesi gibi o da, şehrin kaldırılan tekke hazireleriyle birlikte toprağın üstünden silindi.